Dünya Kupası’ndaki serüvenimiz, ilk iki maçta alınan o bildik, o sarsıcı mağlubiyetlerle matematiksel olarak son bulmuş. Turnuva ağacındaki yerimiz, üzerinden kırmızı kalemle geçilmiş kalın bir çarpı işaretinden ibaret.

Ve sonra sahaya çıkıyoruz. Karşımızda ABD.

Günlerdir sahada uyurgezer gibi dolanan, topu görünce pimi çekilmiş el bombası muamelesi yapan o silik takım gidiyor; yerine isteyen, koşan, arayan bir takım geliyor. Koşmayanlar uçuyor, pas yapamayanlar pergel gibi top dağıtıyor. Sahadan güzel bir galibiyetle ayrılıyoruz.

Harika. Şahane. Muazzam. Peki, şimdi biz bu galibiyeti tam olarak hangi yaramıza merhem yapacağız?

Bizim sosyolojik trajedimiz tam olarak burada başlar. Biz Türkler, potansiyeli dağları devirmeye yetecek kadar güçlü, ancak o potansiyeli harekete geçirmek için illaki uçurumdan aşağı yuvarlanmayı bekleyen bir milletiz. Ciddiyet, bizim lügatimize maalesef ki kriz anlarında, hatta krizin de bir tık sonrasında girer.

Olayların vahametini önceden kestirme konusunda kronik bir miyopluğumuz var. İlk maç kaybedildiğinde “Daha dur, önümüzde maçlar var” deriz. İkinci maçta işler sarpa sardığında “Bilmem kaç şut çektik, girmeyince girmiyor” efsanesine tutunuruz. Oysa o esnada çoktan bitmiştir; sadece biz henüz uyanmamışızdır.

Bizi hayatta tutan şey plan, program veya öngörü değil, safi adrenalindir. Ancak sorun şu ki; o adrenalin pompaları, iş işten geçtikten sonra devreye giriyor. Ayakta uyuyoruz ve maalesef uykumuz çok ağır.

Bu sadece yeşil sahalara özgü bir durum mu sanıyorsunuz? Asla. Bu, bizim milli işletim sistemimizin ta kendisi.

• Binamızın kolonları çatırdarken “Bir şey olmaz, demiri sağlamdır” deyip, ancak o bina başımıza yıkıldıktan sonra hepimiz birer jeoloji uzmanı kesilmiyor muyuz?
• Vücudumuz alarm verirken “Bir ağrı kesici yutar geçerim” mantığıyla diretip, anca acil servisin kapısında sedyeye alındığımızda “Keşke zamanında o tahlilleri yaptırsaydım” demiyor muyuz?
• Ekonomiden trafiğe, eğitimden altyapıya kadar her alanda, atı alan Üsküdar’ı geçtikten sonra, giden atın peşinden en hızlı koşan millet biz değil miyiz?

Günün sonunda ABD’yi yeneriz. Haber bültenlerinde “Gururumuzla Veda Ettik” başlıkları atılır. “Ah o ilk maçtaki hakem hatası olmasaydı…”, “İkinci maçta o direkten dönen top gol olsaydı, şimdi kupaya gidiyorduk…” senaryolarıyla kendimizi avutmaya devam ederiz.

Çünkü biz, zamanında tepki verememenin ağır faturasıyla yüzleşmek yerine, o son maçtaki anlamsız galibiyetin illüzyonuna sarılmayı tercih ederiz. Elendikten sonra rakibi sahaya gömmüşüz, ne kıymeti var? Havalimanında pasaport kuyruğunda beklerken, “Ama son maçta nasıl oynadık!” demek size sadece anlamsız bir tebessüm kazandırır, tur atlatmaz.

Gücümüz var, zekamız var, yeteneğimiz var. Eksik olan tek şey; o meşhur uyanışımızı, iş işten geçmeden, tren garı terk etmeden önce gerçekleştirebilmek. Yoksa biz bu gidişle, elenmesi kesinleşmiş turnuvaların, son maçı kazanarak kalpleri fetheden o “en yetenekli kaybedenleri” olmaya devam edeceğiz.

Bavullarınızı unutmayın, uçağımız kalkmak üzere. İyi yolculuklar.

Bu tarihi mücadelede ay-yıldızlı ekibin ilk golüne imza atan Arda Güler, çok önemli bir rekorun yeni sahibi oldu. Genç yıldız, attığı bu golle Dünya Kupası tarihinde gol atan en genç Türk futbolcu unvanını elde etti. Bu alandaki bir önceki rekor, eski millî futbolcu Emre Belözoğlu’na aitti. Alınan bu sonucun ardından A Milli Takım, turnuvayı 3 puanla grup sonuncusu olarak tamamlayarak 2026 Dünya Kupası macerasını noktaladı. Turnuvanın ev sahiplerinden ABD ise mağlubiyete rağmen topladığı 6 puanla grup liderliğini ilan etti ve adını son 32 takım arasına yazdırmayı başardı.

Kadroda Köklü Değişim: İlk 11’de 7 Yeni İsim

A Milli Futbol Takımı Teknik Direktörü Vincenzo Montella, grubun bu son karşılaşmasında kadroda radikal bir rotasyona gitti. İtalyan teknik adam, bir önceki Paraguay mücadelesinin ilk 11’inde yer alan tam 7 oyuncuyu değiştirerek sahaya sürdü. Paraguay maçında ilk 11’de başlayan Mert Müldür, Merih Demiral, Ferdi Kadıoğlu, İsmail Yüksek, Hakan Çalhanoğlu, Yunus Akgün ve Kerem Aktürkoğlu bu kez kulübeye çekildi. Montella, bu isimlerin yerine Zeki Çelik, Ozan Kabak, Eren Elmalı, Salih Özcan, Orkun Kökçü, Oğuz Aydın ve Barış Alper Yılmaz’a başlangıç kadrosunda şans tanıdı.

Deneyimli teknik adamın ABD karşısındaki ilk 11 tercihi Uğurcan Çakır, Zeki Çelik, Ozan Kabak, Abdülkerim Bardakcı, Eren Elmalı, Salih Özcan, Orkun Kökçü, Oğuz Aydın, Arda Güler, Kenan Yıldız ve Barış Alper Yılmaz’dan oluştu. Karşılaşmanın yedek kulübesinde ise Mert Günok, Altay Bayındır, Merih Demiral, Çağlar Söyüncü, Mert Müldür, Ferdi Kadıoğlu, Samet Akaydin, Hakan Çalhanoğlu, İsmail Yüksek, Kaan Ayhan, Kerem Aktürkoğlu, Deniz Gül, İrfan Can Kahveci, Yunus Akgün ve Can Uzun hamle şansı bekleyen isimler oldu.

Dünya Kupası Sahnesinde İki Yeni Yüz

Ay-yıldızlı ekibin savunma oyuncusu Ozan Kabak ile kanat oyuncusu Oğuz Aydın, kariyerleri adına oldukça anlamlı bir maçı geride bıraktı. Teknik direktör Vincenzo Montella’nın turnuvadaki ilk iki maç olan Avustralya ve Paraguay karşılaşmalarında süre vermediği iki futbolcu, ABD karşısında ilk 11’de sahaya çıktı. Böylelikle Ozan Kabak ve Oğuz Aydın, kariyerlerinde ilk kez bir Dünya Kupası müsabakasında ay-yıldızlı formayla mücadele etme gururunu yaşamış oldular.